دیروز برای اولین بار بود که در جمع نمازگزاران جمعه احساس کردم نماز جمعه چه ظرفیت بالایی برای همدلی و وحدت دارد. در بین صفوف نماز (تاکید می کنم در بین صفوف!!) همه نوع سلیقه ای پیدا می شد. حتی آنها که به ظاهر اصلاً اهل این حرف ها نبودند. خیلی لذت بردم که نظام اسلامی توانست بسیاری از تفکرات را در صفوف نماز جمعه کنار هم بنشاند ، همین نکته بخودی خود فرصت خوبی بود. سخنان رئیس مجلس خبرگان رهبری نیز بسیار وحدت بخش بود و به معنای واقعی به همه فهماند که نهضت زنده است تا هاشمی زنده است.(جمله معروف بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران) گرچه خیلی از اغتشاش گران که به امیدهای دیگری در پیاده رو ها و پشت صفوف گرد آمده بودند نا امید شدند...

یه نکته جالب عصبانیت فردی بود که در صف جلویی ما در بلوار کشاورز نشسته بود و همواره به اکثریت غالب فحش می داد و از اینکه آنها کف می زدند و از سخنان خطیب جمعه راضی بودند احساس خوبی نداشت. حتی صدای خیلی از مردم را هم درآورد. من پیش خود گفتم آخه برادر هر هفته می آیی سخنان آقای جنتی و غیره را می شنوی و راضی بر می گردی، حالا یک هفته هم بگذار دیگران راضی باشند و تو ناراضی بمان!! چرا فحاشی می کنی؟!!

یک نکته هم برای هواداران دکتر احمدی نژاد! انتخاب معاون اول جدید دولت دهم بر شما و تمامی طرفداران جدی دولت نهم و دهم مبارک باشد! بی خیال مراجع و علما و مجلس و رهبری و غیره.  پیش بسوی وحدت ملی و شایسته سالاری.(!!)  بنده شخصاً معتقدم دکتر احمدی نژاد هرگز منافع ملی را قربانی منافع فردی و خویشاوندی و غیره نمی کند و قطعاً گاف های عظیم مشایی راهی روشن بسوی خدمت و عدالت و پیشرفت است! برای این دولت عاقبتی خیر آرزومندم. والسلام!!