عده ای از دوستان در پاسخ اعتراض به تقلب در انتخابات می گفتند که ایران فقط تهران نیست و رئیس جمهور منتخب بیشتر رأی خود را از شهرستان ها و روستاها کسب کرده است!! بدون هیچ پیش فرضی این گفته را می پذیرم و معتقدم با اینکه به رئیس جمهور منتخب رای ندادم ولی ایشان رای خود را از روستاها و شهرهای کوچک آورده و در حال حاضر علی رغم همه تخلفاتی که شاید به ظاهر مشروعیت انتخابات را زیر سوال نمی برد، رئیس جمهور قانونی کشور من است! در این پست قصد وسط کشیدن بحث انتخاباتی ندارم. چرا که اساساً سیاست دونمون در اومد. قبل از انتخابات که در دفاع از نامزد محبوب باید از توحید و نبوت و معاد و مسلمون بودن ایشون صحبت می کردم. و بعد از انتخابات هم باید از سلیقه خود توبه می کردم و همه اشتباهات دیگران را توجیه می کردم.(آزادی عقیده!!) تا اینکه رهبر عزیزم به دادمون رسید و تو سخنرانی روز 13 رجب حجت رو بر دوستان ما تمام کرد که بابا چرا متوجه نیستید!؟ نباید دوست رو بجای دشمن اشتباه بگیرید... گرچه قبل از این خیلی از رفقا بر مبنای سخنان ایشان در مورد خودی و غیر خودی، همه مردم را جز تفکر خاصی، غیر خودی می دانستند و اساساً سخنان آقا را به نظر و خواسته خود تفسیر می کردند. اما به نظرم دیگه باید همه با هم به سمت وحدت ملی پیش برویم. لکن این موضوع دلیل بر این نمی شود که از همین الان نقد و روحیه انتقادی رو کنار بذاریم و روی اشتباهات دولت سرپوش بذاریم! بخاطر همین می خواستم یه نکته ای رو گوشزد کنم. و اون اینه : خیلی برام عجیبه که جمله زیبای ایران فقط تهران نیست رو در مورد انتخابات براحتی بکار می بریم ولی در مورد مشکلات و معضلات دیگر مردم همین منطق را فراموش میکنیم.!!؟

نمونه بارز این مطلب رو تو این چند روز تعطیلی به عینه حس کردم. و اینکه مشکل گرد و غبار تازه یه هفته اس که بوجود اومده و تا مردم عزیز تهران چند تا سرفه کردن دو روز تعطیل شدند و مسئول محیط زیست فوراً به بغداد رفت و در یک ژست بعد از انتخابات به همه فهماند که چقدر رفع این مشکل برایش مهم است(!!)

اهواز و خرمشهر و آبادان و دزفول و غیره هم فقط برای رای دادن خوبند... و در اینگونه موارد ایران فقط تهران است و بس!